Hoe is het om meemoeder te zijn? (gastblog)

Dag lezers van IntoGirls,

Mijn naam is Greetje den Holder en IntoGirls vroeg of ik jullie wat kan vertellen over het lesbisch ouderschap. Ik blog en vlog namelijk voor Meemoeder.com, waar ik verhalen bijhoud over onze zwangerschap, de geboorte van onze zoon en ons gezinsleven samen. Je vindt hier ook tips en reviews op het gebied van het gezinsleven, Den Haag met het gezin en (internationale) LHBT-evenementen. In deze gastblog vertel ik over hoe we zwanger zijn geworden en hoe de zwangerschap was.

Waarom ik een website heb over het meemoederschap

Toen ik het juridisch ouderschap wilde regelen, wilde ik wat meer informatie hebben. Ik kwam alleen info tegen van de rijksoverheid en van advocatenkantoren. Ik had juist behoefte aan ervaringsverhalen van andere meemoeders. Aangezien je op dit gedeelte van de website van IntoGirls zit, zal je die behoefte vast herkennen!

Hoe is het om een kind te krijgen en je vrouw bij te staan tijdens de zwangerschap en bevalling? Gaat het regelen van het juridisch ouderschap makkelijk? Krijg je nare reacties tijdens de zwangerschap of krijgt je kind op latere leeftijd nare reacties? Zulke vragen had ik en de antwoorden daarop vond ik op de bekende zwangerschapssites niet of nauwelijks.

Bovendien werd ik een beetje gek van die zwangerschapssites, omdat ik daar constant werd aangesproken met papa. Dat woord moest ik in mijn hoofd de hele tijd omdraaien. Ook werden er stereotiepe gevoelens en emoties toegeschreven aan die rol, die ik bij mezelf niet zo herkende. Er was geen plek waar ik in mijn rol als meemoeder, de vrouw van, werd aangesproken. Ik kwam slechts één opmerking tegen op een forum.

Toen besloot ik om mijn eigen verhalen bij te gaan houden voor anderen. Ik ben blij dat ik anderen, die ongetwijfeld dezelfde vragen hebben, zo kan helpen. Met deze gastblog hoop ik ook wat van jullie vragen te beantwoorden!

Onze reis begon bij een workshop

Onze eerste stap was een bezoek aan een workshop van Meer dan Gewenst. In Den Haag werd een Lesbian Festival georganiseerd en daar werd een workshop gegeven over diverse gezinsvormen en de juridische kanten daarvan. Meer dan Gewenst kan je ontzettend veel informatie bieden en zo begonnen we te denken over wat we wilden.

Voor ons was het al snel duidelijk dat we een anonieme donor wilden en dat we echt “ouderwets” met zijn tweetjes een gezin wilden vormen. Ik voelde geen behoefte om zwanger te worden, dus mijn vrouw offerde zichzelf op om ons kind te dragen.

Wachttijd

Voordat we in Den Haag woonden, woonden we in Groningen. Ik wist dat daar de wachttijd toen vier jaar was (inmiddels heb ik gehoord dat ze überhaupt niemand meer aannemen), dus we waren erop ingesteld dat we wel even moesten wachten voordat we konden beginnen.

We konden terecht bij Medisch Centrum Kinderwens te Leiden. Wat bleek, de wachttijd was slechts acht maanden! Er zit een behoorlijk psychologisch verschil tussen vier jaar en acht maanden, dus we gaven aan pas na een jaar te willen beginnen met het traject.

Introductiebijeenkomst

Eerst moesten we in september 2014 een introductiebijeenkomst volgen met tientallen andere lesbische stellen. Dat vonden we eigenlijk niet prettig. Wij vonden het namelijk niet fijn om zo’n groot en belangrijk onderwerp als kinderen krijgen met een groep onbekenden te moeten bespreken mét de kans dat er juist wel bekenden bij zouden zitten. Dat laatste gebeurde gelukkig niet.

Als ik je een tip mag geven: als je belt om je aan te melden voor deze bijeenkomst, plan dan gelijk het intakegesprek in. Wij hadden op dinsdag deze bijeenkomst en donderdag konden we al op intake. Iedereen die pas na deze bijeenkomst de intake regelde, moest vijf/zes weken wachten.

Donorvoorstel

En dan ontvang je ineens een mail met een datum voor een telefonische afspraak: ze hebben een donorvoorstel! Die twee weken wachten vond ik spannend. Toen we de kenmerken van de donor hoorden, moest ik een traantje wegpinken. We hadden besproken dat, zoals gebruikelijk bij MCK, de donor op mij zou lijken, zodat het kindje een perfecte combinatie van ons tweeën zou zijn. Je weet het, maar toch. Toen ik hoorde hoe alles klopte, vond ik dat zó mooi.

Twee jaar getrouwd

Tijdens een vervolggesprek kregen we te horen hoe alles zou gaan. Mijn vrouw moest de vruchtbaarheid in de gaten gaan houden. En ja hoor, de piek viel precies in het weekend dat we twee jaar getrouwd waren. Dat kon niet mooier!

Ik was van tevoren bang dat ik, als meemoeder, me helemaal niet met het proces verbonden zou voelen en dat ik er maar een beetje bij zou hangen. Wat zou mijn waarde zijn? Dit is waarom ik MCK als zo fijn heb ervaren: het hele jaar lang ben ik overal bij betrokken geweest en was de donor onze donor, niet de donor van mijn vrouw.

Het moment dat we klaar waren voor de inseminatie, hoorde ik mijn geboortedatum. Ze controleerden of ik ik was en of mijn vrouw mijn vrouw was. Wij samen. Ons donorzaad. Zonder mij geen inseminatie. Mijn waarde? Ik ben mama van dit kind! Want inderdaad, dit weekend waarin we vierden dat we twee jaar getrouwd waren, werd mijn vrouw zwanger van onze zoon.

Geen roze wolk

De zwangerschap van mijn vrouw was zwaar. Die roze wolk? Geen moment gezien. In het begin was ze zo misselijk dat ze aan de bank geplakt zat. Daarna kreeg ze constant harde buiken. Op een gegeven moment gingen die harde buiken ook niet meer weg. We gingen een week ontspannen in Spanje. Daar moest het keerpunt komen: wordt alles weer rustig of blijft het lichaam in een gespannen staat?

Helaas werden de harde buiken constant in plaats van af en toe. De bedrijfsarts op het werk van mijn vrouw concludeerde al snel dat ze thuis moest zitten op de bank. En dat was hard nodig. Die harde buiken konden namelijk overgaan in vroegtijdige weeën. Om het af te maken, kreeg ze in de laatste twee weken ook nog eens zwangerschapsdiabetes.

Ingeleid

Uiteindelijk is mijn vrouw ingeleid om onze zoon eerder te halen. Zowel mijn vrouw als onze zoon waren daar hard aan toe. De bevalling was helaas ook verre van makkelijk. Pas na ongeveer 17 uur werd onze lieverd geboren. En puur zoals bij zijn karakter past, keek hij binnen uur rustig vanuit zijn bedje de kamer rond: zo, dus hier ben ik nu….

Waar kan Meemoeder.com je bij helpen?

Mocht je ons traject tot aan de zwangerschap willen nalezen, dan kan dat op mijn website. Ik heb ook uitgebreid de zwangerschap van mijn vrouw bijgehouden, dus als je merkt dat je zelf ook niet op een roze wolk zit, dan kun je hier veel aan hebben.

Ook vind je alles wat je maar wilt weten over het krijgen van kinderen. Wat heb je nodig voor de babyuitzet en wat is het allemaal dat op die lijst staat? Wat is handig voor in de kinderkamer? Welke (genderneutrale) kraamcadeaus zijn nou fijn om te vragen? Ik hoop dat ik je op mijn website mag helpen. Heb je nog meer vragen en kun je ze niet vinden? Laat het me vooral weten via info@meemoeder.com!

Ook een gastblog op IntoGirls?

Wil jij, net als Greetje, ook jouw ervaring met anderen delen op IntoGirls? Bijvoorbeeld over je coming out, bruiloft of kinderwens. Stuur dan een mailtje naar redactie@intogirls.nl!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *